Dreams

Kimi geceler…

Selam,

:oğumuzun başına geliyordur eminim. Kimi geceler omuzlarınızda dünyayı taşımışcasına yorulmuşken, yatağa atarsınız ya kendinizi. Hatta öncesinde belki sıcak bir duş(mevsime göre ehhe) alınır, tüm sinirler yatıştırılır, kan akışı düzene girer tekrar, kaslar gevşer, umut sarıkaya’nın da resmettiği gibi “duygusal duş” dur bu. O yüzden tüm düşüncelerden akan duyun dünyadaki tüm pislikleri ve kötülükleri süpürdüğü gibi, o düşüncelerden de kurtulursunuz ya…

 

İşte, tam da kurtulduğunuzu sandığınız, tertemiz yastığınıza, bulut beyazı çarşafınıza başınız deydiğinde; gelir alır o düşünceler yerini. On, yirmi dakikalar, sonra da yarım saatler çalar vaktimizi bir saatlerden. İkinci saatin sonunda, üçleri sayarsınız. İşte öyle bişey benimkisi. Bazen çok başka yerlerde buluyorum kendimi 😀 Şimdi bunu yazarken de gülümsüyorum. Başka başka hayatlarda, aynen çocukluğumdaki gibi, satın aldığım bir bisikleti, bindiğim arabayı, hayalini kurduğum evi görüyorum bazen. Çocuklarımın yüzünü hayal edemiyorum ama. Belki de gönlümün odaları bomboş, yankılanıyor kalp atışlarım ile. Ondandır. Bazen kıpkırmızı kumsalları olan bir “olimpos”da oturuyorum tek başıma, bank var denize nazır, dalıp gidiyorum. Dalgaları duyduğuma yemin ederim. O kızıl kumların, daha henüz batan güneşten kalan sıcaklığı… Ayak parmaklarımı büküyorum mutlu mutlu. Ellerimle avuçlar gibi, tek tek kum tanelerini avuçluyorum. Hafif bir meltem tabii ki var, hangi hayalde yok ki? =) Daha çok kafamdaki şapkaya takılıyorum. Üşüyor muyum ki? Bazen de taşlara oturuyorum, mutlu mutlu ayaklarımı sallıyor, bacaklarımın ne kadar uzun olduğuna bakıyorum. Hangi batık gemiden olduğunu bilmediğim bir tahta parçasını alıp elime, karıştırıyorum sahildeki büyük beyaz çakıl taşlarını. Hepsi de ne kadar yuvarlak? Su döve döve adam etmiş hepsini. Ruhumuz gibi. “Su temizdir, su güzeldir.” derlerdi; şimdi daha iyi anlıyorum.

DSC_1037edit

 

İnsanın geleceğine dair “öngörülü” ya da “ileri görüşlü” olmaması çok acıdır. Şükür ki bunu sık sık yaşamıyorum ancak, yaşadığım zaman da işte bu yukarıda bahsettiğim hayaller saatler sürüyor.

Çok acı değil yalnız olmak, insan elbet buluyor gönlünü dolduracak bi eyleti. Arkadaşlar, dostlar, gelir geçerler, geçmiş hayaller,..

Öyle işte. Allah beni kimsenin “yarım bırakan”ı etmesin. Vebali büyük, gönlüm temiz şükür.